Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12135 K.2024/5360

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/470 Esas, 2021/2174 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın 15.09.2020 tarihli ifadesinde, müdafi talebi olmadığını beyan ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 150/2-3. maddesi gereğince sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durumun da bulunmadığı, sanığa soruşturma aşamasında atanan ve görevi sona eren müdafi ile yargılama sırasında aynı anda hazır bulunmadığı, bu nedenle müdafilik ilişkisinin kurulmadığı, kararın bu müdafiin yüzüne karşı verildiği anlaşılmakla;

sanığa soruşturma aşamasında atanan Av. ...'nın sanık hakkındaki hükmü istinafa ve temyize yetkisi bulunmadığı gözetilmeden, Bölge Adliye Mahkemesince dosyanın sanığa gerekçeli kararın tebliğ edilmesini teminen ilk derece mahkemesine iadesi yerine, yetkisi olmayan müdafiinin istinaf istemi kabul edilerek verilen kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğuna, gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde sanığa (cezaevinde olması halinde cezaevinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/3 ve 263. maddelerine uygun olarak bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği,