Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12152 K.2025/15499

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkili sanık hakkında takdir ve tertip olunan hapis cezası kararını temyiz ettiklerinine, mahkeme tarafından olayın yorumlanışı ve suçların sübutunda hataya düşüldüğü inancını taşıdıklarına, sanık ifadelerinde ısrarla olaya karışmadığından,

suç işlemediğinden bahsettiğine ve suçsuz olduğunu beyan ettiğine, bu hususlar yeterince araştırıp incelenmeden, yüksek ceza takdir edildiğine, cezaların uygun bir tedbire çevrilmediğine ve suçun sübut bulmadığından beraata karar verilmesi gerektiğine, istinaf yolu başvurularının da esastan reddine karar verildiğine ilişkin olduğu, dolayısıyla sanık müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;