Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12269 K.2024/20148

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 16.09.2010 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 15.12.2010 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 03.06.2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkûmiyetine karar verildiği ve mahkûmiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın yargılama konusu eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, zamanaşımını en son kesen 09.10.2007 mahkûmiyet tarihinden 07.10.2021 hüküm tarihine kadar geçtiği gözetilmeden, 12 yıllık uzun zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi,