Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12397 K.2024/6749

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarında "Olay tarihinde birlikte alkol ve kolonya içtiklerini, alkolün etkisi ile tam ne yaptıklarını hatırlamadıklarını, ...'nın evine hırsızlık amacıyla girdiklerini, ...'nın ifadesinde bahsettiği 2000 TL'yi çalmadıklarını" söyledikleri, Mahkemece sanıklara zorunlu müdafi olarak aynı müdafinin atandığı,

sanık ...'nın savunmasında, "Şikâyetçi ... amcasının oğlu olduğunu, kendisine 1400 TL borcu olduğunu, alacağını istediğinden kavga ettiklerini, bu nedenle karakolda böyle bir beyanda bulunduğunu, ... evine girmediğini", sanık ...'in savunmasında "... kendilerinin akrabası olduğunu, olay günü Yunus'un, ... evine girdiğini, kendisinin de apartmana girdiğini ama apartman kapısının önünde beklediğini, içeri girmediğini, hırsızlık yapmadığını" söylediğinin anlaşılması karşısında;

aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklara ayrı birer müdafi görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek Avukatlık Kanunu'nun 38. ve CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı görüldüğünden,