Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12401 K.2025/3988

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dairemizin 21.01.2020 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen 08.10.2015 tarihli kararda; sanık hakkında ... isimli mağazaya karşı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 168/2 ve 62. maddelerine göre 2 yıl 1 ay, aynı mağazaya karşı hırsızlığa teşebbüs suçundan aynı Kanun'un 142/2-h, 35 ve 62. maddelerine göre 1 yıl 15 gün hapis cezalarına hükmedildiği, bozma kararı sonrasında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 43/1, 168/2 ve 62. Maddelerine göre 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilerek doğru uygulama yapıldığı halde, kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine göre sanığın cezasının 1 yıl 15 gün üzerinden infazına karar verilmesi,