Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1243 K.2025/10618

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi Neticesinde

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinden görülmemiştir. Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların birlikte sebep olduğu yargılama giderlerinden payları oranında, sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ise tek başlarına sorumlu tutulmaları gerektiği halde eşit oranda tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin ise paylarına düşen miktarda sanıklardan tahsiline" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,