Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/12451 E. , 2023/3208 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/348 E., 2012/130 K. SUÇLAR :Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2012 tarihli ve 2011/348 Esas,
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/12451 E. , 2023/3208 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/348 E., 2012/130 K. SUÇLAR :Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2012 tarihli ve 2011/348 Esas, 2012/130 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, "Bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa yada bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, sanığın yokluğunda verilip Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 08.12.2014 tarihli ve 2013/36524 Esas, 2014/29228 Karar sayılı kararı üzerine, 04.02.2015 tarihinde sanığın duruşmada bildirdiği adresine çıkartılan tebligatın, adresin kapalı olduğu gerekçesi ile tebligat yapılamaması üzerine, sanığın MERNİS adresine, MERNİS adresi olduğu belirtilmek suretiyle yeniden tebligat yapılmaması suretiyle tebligat işleminin eksik bırakılmış olması nedeniyle usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine 07.11.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanığın gündüz vakti saat 13.00 sıralarında, temyiz dışı sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte, şikâyetçinin iş yerine kapı göbek kilidini kırmak suretiyle kırarak girip, 1.000,00 TL çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 151/1. maddelerinde belirtilen hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 20.02.2012 olan mahkûmiyet tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Yz.İşl.Md.Yrd/ KM/d