Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12525 K.2023/9968

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği dikkate alındığında;

sanığın yakalanarak savunmasının alındığı 29.09.2013 tarihli oturumda adres bilgilerini bildirmediği ancak Büyükçekmece Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2013 tarihli ve 2012/103 sayılı yakalama emrindeki bilgilerin sanığa okunduğu ve sanığın alınan beyanında bilgilerin kendisine ait olduğunu bildirdiği, ilgili yakalama emrinde sanığın adresi olarak "Cebeci Mahallesi 2554 Sokak no:59/1 Sultangazi/İstanbul" adresinin gösterildiği, sanığın en son bilinen bu adresine 14.03.2014 tarihinde tebligatın yapıldığı, sanığın taşınmış olması nedeniyle iade edildiği,