Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12723 K.2023/7114

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2023 tarihli ve 2023/23022 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre; kayden 01/01/1997 doğumlu olan ve suçun işlendiği 12/12/2012 tarihi itibariyle 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu ve eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddelerinde tanımlanan cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin, son kez bozma öncesi mahkûmiyet kararının verildiği 26/12/2013 tarihinde kesildiği, bozma sonrası yargılama sonucunda verilen karar tarihi olan 17/12/2019 tarihinden önce 26/04/2019 tarihinde olağan zamanaşımı süresinin dolduğu cihetle, düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE-KARAR

Karar duruşmasında Marmara 5 No.lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'e 17.12.2019 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi" nedeniyle hükmün usûlüne uygun tefhim edilmediği ve bu nedenle kesinleşmediği belirlenmekle;

kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli kararının suça sürüklenen çocuğa usûlüne uygun olarak (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde, cezaevindeki suça sürüklenen çocuğa aynı Kanun’un ve 35/son maddelerine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilip, kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup,