Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12752 K.2024/3265

Sanığın 18.07.2022 günlü eski hâle getirme ve temyiz talebini 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca inceleme yetkisi, Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan bu konuda mahkemece verilen 05.09.2022 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.

İncelenen dosyada sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın bilinen son adresine doğrudan MERNİS adresi şerhi ile "Birlikte sakin babası İbrahim Yukarıpınar'a" 10.03.2014 tarihinde yapılan tebliği, tebligatın doğrudan MERNİS adresi şerhi ile yapılmış olması nedeniyle geçersiz ise de; sanık ilk olarak cezaevinden verdiği 07.12.2021 tarihli dilekçesi ile, tebligat evraklarının tarafına gönderilmesini istediği, tebliğ mazbatasının sanığa cezaevinde 28.12.2021 tarihinde okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edildiği, bundan sonra sanığın 25.05.2022 tarihli dilekçesi ile,

ailesi tarafından tebligattan haberdar edilmemesi nedeniyle temyiz edemediğini, temyiz hakkının kullanmak istediğini belirttiği, 10.06.2022 tarihli ek karar ile, temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanığın 18.07.2022 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme talebinde bulunduğu,