Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12803 K.2025/15597

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, sanık ... yönünden akıl hastalığı hususunda araştırma yapılmadan ve zarar miktarı konusunda bilirkişi araştırması yapılmadan, ikrara rağmen lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanık ... yönünden ise HTS kayıtları incelenmeden karar verildiğine, evinde bulunan suça konu eşyaların diğer sanık tarafından hediye olarak verildiğine, sanık sıfatıyla yargılanmasının tek nedeninin kuyumcu kamera görüntüleri olduğuna,

diğer sanığın akrabalarından aldığını iddia ettiği altınları bozdurmak için kuyumcuda bulunduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;