KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/12818 E., 2025/14079 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/23 E., 2021/2369 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "atılı suçun sabit olmadığı, şüphe nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine", katılan vekilinin temyiz isteminin ise "sanığın yağma suçundan cezalandırılması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.03.2019 tarihli raporun mağdur çocuk ...'nun yağma eylemine karşı beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacağına ilişkin olduğu anlaşılmakla, elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle hırsızlık suçunu içermeyen bu rapora dayanılarak sanık hakkında TCK'nın 142/2-son maddesinin uygulanması suretiyle, eksik kovuşturma ile yazılı şeklide hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/12818, K. 2025/14079, 7 Temmuz 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama