Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12947 K.2025/16559

I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde.

5271 sayılı Kanun'un 286/2-d. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarih, 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmında da bahsedildiği üzere.

7201 sayılı Kanun’un 11. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin (...Ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır) gerekçede ortaya konan sakıncalı hâlin gerçekleşmiş olması nedeniyle, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan sanığın yokluğunda verilen kararın usulüne uygun şekilde sanığa da tebliğinin gerektiği gözetilmediğinden, sanığın öğrenme üzerine 04.04.2022 tarihli temyiz isteminin de süresinde olduğunun kabulü gerektiği, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın kovuşturma aşamasında suçu işlediğini kabul etmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi gereği indirim uygulanmadığına, sanığın zararı karşılama fırsatı bulamadığına, alt sınırdan uzaklaşılma gerekçesinin yerinde olmadığına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ve kararın bozulması gerektiğine, sanığın temyiz isteminin ise; kararın yüzüne okunmadığına ve kararın düzeltilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;