Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1295 K.2024/13576

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocukların 07.04.2021 tarihli duruşmada, katılanın zararını karşılamak istediklerini ayrı ayrı beyan ettikleri, mahkemece makul bir süre tanınarak suça sürüklenen çocukların zararı ödeyip ödemeyeceklerinin beklenmesi, katılana ulaşılamadığı takdirde tevdi mahalli tayin edilip suça sürüklenen çocukların katılanın zararını tevdi mahalline yatırması hâlinde haklarında 5237 sayılı TCK'nın108. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek sonuca göre hükümler kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,