Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13062 K.2025/15058

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, suça konu işlemin sanığın IP adresi üzerinden yapılmasının tek başına delil olarak değerlendirilemeyeceğine, sanığın IP adresinin, internet şifresinin kırılmasını sağlayan farklı programlar vasıtasıyla ele geçirilerek kullanılmış olabileceğine, sanığın atılı suç nedeniyle menfaat elde etmediğine, sanığın savunmalarına Mahkemece itibar edilmediğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;