KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/1312 E., 2025/11107 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/398 E., 2020/2536 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- İlk Derece Mahkemesi mahkûmiyet kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması
Karar Metni
479 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "suç vasfının hatalı bir şekilde tayin edilerek fazla ceza verildiğine, delil yetersizliğinin bulunduğuna, gece vaktinin ve tekerrür koşullarının oluşmadığına, sanığın uyuşturucu madde etkisi altında atılı suç işlediğine", sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "şüpheden sanık yararlanır ilkesi sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, suç vasfının hatalı bir şekilde tayin edilerek fazla ceza verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıkların soruşturma aşamasında çalmış oldukları aküyü sattıkları iyi niyetli 3. kişi durumunda olan ...'ın yerini göstererek akünün şikâyetçiye teslimini sağladıkları, ...'ın suça konu akü için ödemiş olduğu 180,00 Türk lirası tutarındaki bedeli, istinaf incelemesi sırasında ödediklerinin anlaşıldığı,
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesindeki, "Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince verilen hükümden sonra zarar giderilmişse de, Bölge Adliye Mahkemesince 03.06.2020 tarihli Tensip Zaptında,
"...dosyada mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi ve suçun hukuki nitelendirmesinin yapılmasının yeniden yargılamayı gerektirdiği kanısına ulaşıldığından..." şeklindeki gerekçeyle yeniden yargılama yapılması gerektiğinden davanın yeniden görülmesine karar verildiği,
istinaf incelemesinin duruşmalı olarak yapıldığı ve yeniden yapılan yargılama sonucunda 10.12.2020 tarihinde hüküm verildiği nazara alındığında, sanığın hüküm tarihinden önce gidermesi nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleştiği gözetilmeden, aynı Kanun'un 168/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/1312, K. 2025/11107, 16 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama