Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13129 K.2025/15460

I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin.

"Haksız yere hapis cezası aldığına, kamera kayıtları incelendiğinde kendisinin dışarda olduğu ve olaydan haberi olmadığının anlaşılacağına ve lehine olarak hükmün kaldırılmasını talep ettiğine"; sanık müdafiinin temyiz isteminin ise. "Sanığın atılı suçu işlemediğine ve olaya ilişkin kamera kayıtlarından da sanığın olay sırasında dışarda beklediğinin, diğer sanığın motosiklete tek başına binip ayrıldığının anlaşılacağına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa ait adlî sicil kaydında yer alan Elazığ 1 Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2020 kesinleşme tarihli 2018/155 Esas, 2019/85 Karar sayılı, 5237 sayılı Kanun'un 149. maddesi uyarınca verilmiş 5 yıl hapis cezasından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, 30.06.2021 kesinleşme tarihli Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/501 Esas, 2021/489 Karar sayılı ilâmının Elazığ 1 Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2020 kesinleşme tarihli 2018/155 Esas, 2019/85 Karar sayılı ilâmını tekerrüre esas almasından dolayı sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.