Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13178 K.2025/14791

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; müştekinin kovuşturma aşamasında duruşmaya çağrılmadığına, ifadesinin alınmadığına, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, müştekinin cep telefonunun çantasının yan gözünden mi yoksa masanın üstünden mi kaybolduğu noktasında şüphe olduğuna, cep telefonunun tam olarak nerede kaybolduğunun, kamera kaydındaki masa üzerinden alınan şeyin müştekiye ait olup olmadığının,

kamera kaydındaki beyaz cismin telefon olup olmadığının açıklığa kavuşturulması gerektiğine, Adli Tıp Kurumu 4. ihtisas kurulunca tanzim edilen raporda sanığa ait engelli sağlık kurulu raporlarının dikkate alınmadığına ve sanık lehine olan tüm yasa hükümlerinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;