Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1318 K.2024/15992

Sanık hakkında kurulan hümün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ile kimliği tespit edilemeyen faili meçhul şahsın gündüz vakti katılanın konutuna girmesi şeklinde iddia olunan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c maddelerinde öngörülen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının 12.04.2016 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,