Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13286 K.2023/9456

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında daha önce kurulan 17.02.2021 tarihli hükmün, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesince bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 17.02.2021 tarihli hükümde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanmadığı halde, sanık hakkında yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesindeki kazanılmış hak gözetilmeden; tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,