Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13439 K.2025/15154

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin ve sanıkların sarfına neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak sanıklara yükletilmesi gerekirken, “Yargıtay bozma ilâmı öncesinde ödenekten karşılanan 130,00 TL ile Yargıtay bozma ilâmı sonrasında ödenekten karşılanan, 6 adet davetiye gideri 74,00 TL ile posta gideri 49,70 TL'nin toplamı olan 253,70 TL'nin sanıklardan eşit olarak tahsili ile hazineye irat kaydına,” şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine " Bozma kararı sonrası yapılan yargılama gideri bozma lehe olduğundan, Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına ve kararda belirtilen bozma öncesi yapılan yargılama gideri açısından, her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı,