Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13534 K.2024/22111

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarîyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozmadan önceki 14.01.2016 tarihli hükümde sanık hakkında tayin edilen 7 ay 6 gün hapis cezasının ertelenmesine ve sanığın takdiren 1 yıl denetim altında bulundurulmasına karar verildiği ve bu hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği hâlde, bozmadan sonra kurulan son hükümde hapis cezası ertelenmemek suretiyle, CMUK'un 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının sonuç cezanın belirlendiği bölümünden sonra gelmek üzere “Tayin olunan 7 ay 6 gün hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine, aynı Kanun'un 51/3. maddesi uyarınca takdiren 1 yıl denetim süresi belirlenmesine,