Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13580 K.2025/15044

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, Mahkemenin eksik inceleme sonucu karar verdiğine, sanık hakkında etkin pişmanlığa ve değer azlığına ilişkin hükümlerin hatalı olarak uygulanmadığına ve kabul anlamına gelmemekle birlikte somut olayda hırsızlık suçunun nitelikli halinin oluşmadığına yönelik yapılan incelemede.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/222 Esas, 2020/791 Karar sayılı dosyasında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/1122 Esas, 2021/1844 Karar sayılı kararıyla.

"Sanığın TCK'nın 141/1 maddesi gereğince yargılanmasının talep edildiği, yargılama sırasında ise toplanan delillerden eylemin geceleyin bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık olabileceği kanaati ile TCK'nın 142/2-h,143 maddelerinden ek savunma hakkı verildiği ve yargılamanın bu atılı suç gereği sürdürüldüğü hususu gözetildiğinde sanığın savunması ve ek savunması alınması sırasında zorunlu müdafinin görevlendirilmesi gerektiği" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/1122 Esas, 2021/1844 Karar sayılı kararı ile bozma kararı üzerine verilen Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2021/792 Esas, 2021/790 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,