KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/13677 E., 2025/15192 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/2392 E., 2022/540 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
397 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanunu’nun 280/1. fıkrasının (e) ve (f) bendinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.08.2019 tarihli ve 2019/594 Esas, 2019/81 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 17.10.2019 tarihli ve 2019/3423 Esas, 2019/2049 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün,
yabancı uyruklu sanığın kimlik bilgilerinin tespiti için belgelerin temini yada onaylı suretlerinin dosya içine celbinin sağlanması, bu hususta araştırma yapılması ve gerekirse kurumlardan sordurulması nedenleriyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1. (e) ve (f) bendinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,
Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 17.10.2019 tarihli ve 2019/3423 Esas, 2019/2049 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Bakırköy 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/318 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/13677, K. 2025/15192, 11 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama