Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13691 K.2025/19673

Sanık ... ile müdafiinin yokluğunda verilen kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği; ancak sanık müdafiinin kararı temyiz etmediği, adı geçen sanığın kararı öğrenmesi üzerine verdiği 18.05.2022 tarihli olan ve tüm hükümlere yönelik olan eski hâle getirme ve temyiz talepli dilekçesi hakkında, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ek kararı ile sanığın eski hale getirme isteminin reddine karar verildiği,

sanığın bu ek kararı da süresinde temyiz etmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27.05.2022 tarihli 2022/24 değişik iş numaralı ek kararı ile sanığın ek karara yönelik talebi husunda karar verilmesine yer olmadığına ve bu konuda değerlendirme yapma yetkisinin Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan gerekli işlemlerin dairesince yerine getirilebilmesi için dosyanın dairesine iadesine karar verildiği anlaşılmakla.

5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olması sebebiyle anılan ek karar kaldırılıp, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli, 2019/573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı ilâmı uyarınca, sanığın öğrenme üzerine 18.05.2022 tarihli temyiz isteminin ve eski hâle iade talebinin süresinde olduğu kabul edilerek ve sanık ...'nın her üç suçtan kurulan hükme yönelik temyiz istemi hususunda,

sanık ... müdafiinin ise sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçundan kurulan temyiz isteminin reddine dair 08.02.2022 tarihli ek kararı temyiz etmemesi sebebiyle, sanık müdafiinin sanık ... hakkında sadece hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi hususunda yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere dair sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere dair sanık ... müdafii ile sanık ...'nın temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'nın temyiz isteminin, savunma hakkının kısıtlanarak hüküm kurulduğuna yönelik olduğu; sanık ... müdafinin temyiz isteminin ise suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin ve gerekli indirimlerin uygulanmadığına dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;