Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13717 K.2023/5207

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.11.2010 tarihli ve 2010/14165 Esas numaralı iddianame ile; sanığın "şikâyetçinin mali muşavirlik bürosuna şikâyetçiden habersiz yaptırdığı yedek anahtar ile girerek çekmecesinde bulunan 500,00 TL parayı çaldığı" iddiasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.d.1, 54, 63, 53/1. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2011 tarihli ve 2010/725 Esas, 2011/76 Karar sayılı kararıyla; hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 168/1, 62 ve 53/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 18.02.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

3. İlk derece mahkemesince hükümlünün tabi tutulduğu denetim süresi içinde ... bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2015 tarihli 2015/235 Esas, 2015/456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 142/2-d, 168/1, 62 ve 53/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Anılan kararın hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/7196 Esas, 2019/17846 Karar sayılı kararıyla; hükmün onanmasına karar verilmiştir.

5. Hükümlü hakkındaki kararın Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/7196 Esas, 2019/17846 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleşmesi üzerine hükümlü müdafii tarafından yargılanmanın yenilenmesi yoluna başvurulduğu, Mahkemece 24.07.2020 tarihli karar ile bu talebin reddedildiği, hükümlü müdafiinin ek karara itiraz etmesi üzerine, Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.08.2020 tarihli ve 2020/540 değişik iş sayılı kararı ile itirazı reddettiği, bahse konu karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16.11.2020 ... ve 15159-2020 sayılı kanun yararına bozma talebinde bulunulması üzerine,

dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2020 ... ve 2020/105511 sayılı tebliğnamesiyle ilgili daireye gönderildiği, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16.03.2021 tarihli ve 2021/190 Esas, 2021/5590 Karar sayılı ilamıyla, "sanık müdafiinin kararın kesinleşmesinden sonra mahkemeye ibraz ettiği Kayseri Eğitim Ve Araştırma Hastanesi tarafından 29/05/2008-08/10/2010 tarihleri arasında düzenlenen, 2010017956-3, 2010017956- 11, 4994, 11706 ve 5673 bilgi işlem numaralı raporlara göre, sanığın psikotik depresyon, davranım bozukluğu ve bipolar affektif bozukluğu olduğunun belirtilmesi karşısında,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumunca tespiti lüzumunun bulunması nedeniyle, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek bu yönde rapor alınması gerekirken, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden,

(KAYSERİ) 4. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 12/08/2020 tarihli ve 2020/540 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca bozulmasına" karar verildiği anlaşılmıştır.

6.Kararın bozulması üzerine, Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesince hükümlü hakkında aldırılan Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 17.08.2022 tarihli kurul raporunda, hükümlünün 01.11.2010 tarihinde işlediği suça karşı cezaî sorumluluğunun tam olduğunun belirtilmesi nedeniyle, hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen 14.04.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 323/1. maddesi uyarınca onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü müdafiinin temyiz isteği; mahkemece verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçe ve hüküm kısmında hükümlü hakkında Mahkemenin 2015/235 Esas, 2015/456 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 10 ay hapis cezasının 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesi uyarınca 'onaylanmasına' karar verilmesi gerekirken 'onanmasına' karar verilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiş, Mahkemece Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 17.08.2022 tarihli raporunda hükümlünün suç tarihi itibarıyla cezaî ehliyetinin tam olduğu belirtilmiş olup önceki hükümde herhangi bir değişiklik yapılmasını gerektirecek durum olmadığı anlaşıldığından mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR