Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13737 K.2025/19655

Sanık ...'ın, hakkında her iki suçtan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi hükümleri ile bu hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair 07.06.2022 tarihli ek kararı temyiz ettiği; sanık ...'un, hakkında, her iki suçtan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi hükümlerini, sanık ... müdafinin ise sanık ... hakkında sadece hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü temyiz ettiği belirlenerek anılan temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;

Dosya üzerinden duruşma açılmaksızın verilen kararın sanık ... müdafiine tebliğ edildiği; ancak sanık müdafiinin kararı temyiz etmediği, adı geçen sanığın kararı öğrenmesi üzerine verdiği 06.06.2022 tarihli olan ve tüm hükümlere yönelik olan temyiz talebi hakkında, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli ek kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince sanık ...'ın temyiz isteminin reddine karar verildiği, hırsızlık suçu yönünden ise temyiz süresi geçtikten sonra karar temyiz edildiğinden sanık ...'ın temyiz isteminin reddine karar verildiği,

akabinde sanık ...'ın bu ek kararı süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli, 2019/573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı ilamı uyarınca, sanığın öğrenme üzerine 06.06.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüyle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli olan ve hırsızlık suçu yönünden verilen ek kararının hukuki değerden yoksun olması sebebiyle anılan ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Her ne kadar sanık ... 06.06.2022 tarihli dilekçesinde temyiz sebebi belirtmemiş olsa da, 13.06.2022 tarihli dilekçesinde temyiz sebebi belirttiği anlaşılmakla, Tebliğnamedeki (2 numaralı olan) sanık ...'ın temyiz sebebi belirtmediğinden bahisle hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddedilmesi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

I- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi hükmüne dair sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Teliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında,

07.06.2022 tarihli ek karar isabetli olduğundan ek kararın ONANMASINA,

III- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddi hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ile sanıkların temyiz istemlerinin icelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ile müdafiinin temyiz istemlerinin "suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, beraate karar verilmesi gerektiğine" dair olduğu; sanık ...'in temyiz isteminin ise, "TCK'nın 32. maddesinden indirim yapılması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık ... hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.