Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13740 K.2025/16748

I.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın suç tarihinde akıl hastası olduğuna, suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, meydana gelen bir zararın olmadığına ve bodrum katının kilitli olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek, yapılan incelemede;

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanığın sabıka kaydında yer alan tekerrüre esas ilâmlar hakkında kanun yararına bozma yoluna gidildiğinden bahisle sanık hakkında ikinci kere mükerrirlik uygulamasının çıkarılarak sadece 1. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmişse de.

UYAP kayıtlarının tetkikinden tekerrüre esas alınan Aydın 5. Asliye Ceza mahkemesinin 18.09.2018 tarih, 2017/1117 Esas, 2018/889 Karar sayılı dosyasının 27.09.2018 tarihinde kesinleştiği ve aynı dosyaya ilişkin 27.02.2023 tarihli ek karardan kanun yararına bozma yoluna gidilmediği,

1 yıl 8 ay cezanın aynen infazına, verilen cezanın ise 1. kez mükerrirlere özgü infaz rejime göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmış olup sonuç olarak ilk derece mahkemesince tekerrür hükümlerinin doğru uygulandığı anlaşılmakla sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.