Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/13862 K.2025/4383

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç konusu motosikletin şikâyetçiye tesliminde suça sürüklenen çocuk ... veya inceleme dışı faillerin rızaya dayalı bir iadesi bulunmadığı anlaşıldığından koşulları oluşmamasına rağmen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından, suça sürüklenen çocuk hakkında neticeten hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrilmemesi ise; uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma kararı verilmesinin adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından, bozma nedeni yapılmamıştır.