Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1387 K.2023/2754

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 2012/16190 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında bina içerisindeki bir daireden hırsızlık yapmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 35. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2013 tarihli ve 2012/1809 Esas, 2013/227 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından 5237 sayılı Kanunu’nun 142/1-b, 35, 62, 116/1, 35, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 5 ay hapis ve 1 ay 7 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 08.03.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3.Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/460 Esas, 2015/1013 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35, 62, 116/1, 35, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 10 ay hapis ve 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4.Yukarıda anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03.02.2020 tarihli ve 2019/12421 Esas, 2020/1657 Karar sayılı ilamı ile "...açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde Mahkemeye açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında bir imkân tanınmadığı gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini..." nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5.Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2020/123 Esas, 2021/358 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 35, 62, 116/1, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5 ay hapis cezası üzerinden infazına, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve kazanılmış hakkı dikkate alınarak 1 ay 7 gün hapis cezası üzerinden infazına ve aynı Kanun'un 53/1.maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık dilekçesinde sadece hükmü temyiz etmek istediğini ifade etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Bina görevlisi olarak çalışan şikâyetçinin, 07.06.2012 günü, saat 12:30 civarında binada iken, tanımadığı iki şahsın binaya girdiklerini gördüğü, durumdan şüphelenerek şahısları takip ettiği, şahısların binanın 9. katında bulunan bir dairenin kapısını zorladıklarını görmesi üzerine hemen polise ihbarda bulunduğu, olay yerine intikal eden polislerin, sanık ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuğu bina boşluğunda saklanırken yakaladıkları, olayın meydana geldiği evin kapısının kapalı olduğu ve içeri girilemediğinin tespit edildiği, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul ettiği, sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükümlerde kazanılmış hakkın uygulama maddesi olan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin yazılmaması, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR