Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14036 K.2025/19041

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası verildiği, sanık ve müdafiinin istinaf talebi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesince sanığın atılı suçtan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlemediğini söylediği, şüphe olduğu, beraat kararı verilmesi gerektiği, deliler itibarıyla mahkûmiyet verilemeyeceği, sanığın temyiz isteminin ise suçu işlemediği, geçmişi nedeniyle ceza aldığı ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;