Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14042 K.2025/19630

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, malın değerinin az olduğu ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığın 4 katılana ait eşyayı farklı kişilere ait olduğunu bilerek katılan ...'a ait iş yeri deposundan çaldığının anlaşılması karşısında; katılan sayısınca suç oluşmasına rağmen yazılı şekilde tek hırsızlık suçundan karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.