Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14055 K.2025/19629

I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için kurulan hükmün yapılan incelemesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/3203 Esas, 2022/398 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 ve 62. maddeleri uyarınca sanık hakkında verilen 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın sanık müdafii tarafından istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 02.02.2022 tarihli ve 2021/3203 Esas, 2022/398 Karar sayılı ilâmı ile kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği belirlenmekle;

ilk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca, "ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 5271 sayılı Kanun'un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüphe olduğu ve delil bulunmadığına ilişkin olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa verilen cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.