Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14087 K.2025/18241

kaldırılarak yeni hüküm kurulması, temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Ret, onama, bozma

I. Sanık Hakkında Katılanlar ..., ... ve Şikâyetçi .. W.M ... Yönelik Hırsızlık Suçlarından Verilen Kararların Temyiz İncelemesi Neticesinde

Sanığın 16.03.2022 tarihli temyiz dilekçesi ile hakkında kurulan tüm hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından mahkemenin 29.03.2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Verilen Ek Kararın Temyiz İncelemesi Neticesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2019/1486 Esas, 2022/438 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

III. Sanık Hakkında Şikâyetçi ...'e Yönelik Hırsızlık Suçundan Verilen Kararın Temyiz İncelemesi Neticesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyizinin dosya münderecatı incelendiği vakit cezalandırılması için yeterli, somut inandırıcı ve şüpheden uzak delil mevcut olmadığının görüleceğine, son olarak ceza alması söz konusu olacaksa bile CMK 231. madde ve devamı maddelerinin de işletilip işletilmeyeceği hususunda yerel mahkemece bu doğrultuda karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikâyetçi ...'in ayakabısının değerinin 150,00 TL olduğuna dair beyanı karşısında sanık hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,