Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1420 K.2025/4210

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Şikâyetçiye ait iş yerinden cep telefonu ile para çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; dosya içerisindeki 08.05.2015 tarihli Teşhis, Takdir-i Kıymet ve Teslim Tesellüm Tutanağı'na göre; suça sürüklenen çocuğun yakalandığında üst aramasında ele geçirilen cep telefonunun şikâyetçiye ait olduğunun değerlendirilmesi üzerine kendisine teslim edildiğinin belirtilmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilmiş rızaî iade bulunmadığı gibi, suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin zararını gidermek istediğine dair bir beyanının da olmadığının anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocuğun cep telefonunu soruşturma aşamasında aynen iade ettiği ve şikâyetçinin zarar talebinin bulunmadığı gerekçeleriyle suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; tüm dosya içeriğine göre "04.05.2015" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "03.05.2015" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.