Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14295 K.2025/18458

Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinafı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince 21.04.2022 tarihli ve 2021/67 E., 2022/806 K. sayılı ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilip, bu ek kararın da usulüne uygun tebliğine karşın katılan vekili tarafından temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin Görüntü İzleme ve Teşhis Tutanağının hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, sanığın suçu işlediğinin kesin olmadığına ve değer azlığı hükümlerinin uygulanmadığına ve katılan vekilinin temyiz isteminin de sanık hakkında indirim nedenleri uygulanmadan üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,

5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii tayin edilip 02.04.2020 tarihli celsede savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden müdafii 22.09.2020, 16.10.20 20... .10.2020 tarihli celselerde hazır bulundurularak ve bu celselerde de sanığa iddianame ve ekleri okunup ayrıca diğer yasal hakları hatırlatılmadan yargılamaya devam olunarak aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,