Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14362 K.2023/4158

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

gerekçeli kararda temyiz yasa yolu süresinin 15 gün olarak belirtilerek katılan vekilinin süre konusunda yanıltılması nedeniyle temyiz talebinin süresinde yapıldığı kabul edilerek 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2015 tarih ve 2015/41176 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, haczedilerek teslim edilen bir kısım eşyanın icra dairesine teslimi istendiğinde iade edilmediği, yedieminliğin suistimal edildiği ve sanığın bu suretle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1-1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İzmir

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2016 tarihli ve 2015/841 Esas, 2016/272 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-son, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 740,00 TL ve doğrudan 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 22.09.2022 tarih ve 2022/5821 Esas, 2022/15411 Karar sayılı kararıyla; ''Haczedilerek teslim edilen eşyanın yasal süre içerisinde satışının istenmemesi" nedeniyle bozma kararı verilmiştir. 4. Bozma üzerine İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/1092 Esas, 2023/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın eşyaları kaçırmış olması sebebiyle satış isteyemediklerine ve sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1- Sanığa haczedilerek teslim edilen bir kısım eşya bakımından, haciz tarihinden itibaren 2004 sayılı İcra Ve İflas Kanunu’nun 106 ve 110. maddeleri uyarınca belirlenen süre içerisinde alacaklı tarafından satış talebinde bulunulmadığı için haczin ortadan kalkacağının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Katılan beyanı, sanık savunması ve haciz tutanakları dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR