Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14422 K.2023/4900

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi ...

KARAR SAYISI : 2013/84 E 2014/542 K

İTİRAZA KONU SUÇ : Tehdit

MAHKEME KARARI

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması DAİRE KARARI : Bozma ... İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : İade

2)TEMYİZEN İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2020/73 E., 2022/634 K.

SUÇLAR

Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

1) Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/11869 Esas, 2019/16172 Karar sayılı bozma ilâmına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik olarak tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2013/84 Esas, 2014/542 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edildiği.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/11869 Esas, 2019/16172 Karar sayılı kararı ile tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın BOZULMASINA karar verildiği (Karardan sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1.cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına

alınması nedeniyle uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması yönünden tehdit suçundan kurulan kararın bozulmasına karar verildiği) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,

17. Ceza Dairesinin sanık hakkında tehdit suçundan kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararına konu hüküm yönünden anılan 17.12.2019 tarihli BOZMA kararının KALDIRILMASI ile özetle kararın temyiz yasa yoluna tabii olmayıp 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabii olması nedeniyle incelenmeksizin iade kararı verilmesi gerektiğine yönelik 17.04.2023 tarihli ve KD-2023/25230 sayılı itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, aynı Kanun'un 308. maddesinin 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.04.2023 tarihli ve KD-2023/25230 sayılı itirazının KABULÜNE, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/11869 Esas, 2019/16172 Karar sayılı kararı BOZMA kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve mercinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, itirazın merciince de itiraza konu olan anılan kararın incelendiği belirlenerek dosyanın incelenmeksizin mahalline Tebliğname'ye uygun olarak İADESİNE,

2) İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2020/73 Esas, 2022/634 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde

A) Sanık ... hakkında tehdit suçuna yönelik olarak o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1 numaralı kararda açıklandığı üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.04.2023 tarihli ve KD-2023/25230 sayılı itirazının kabulüne ve sanık hakkında tehdit suçundan kurulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/11869 Esas, 2019/16172 Karar sayılı kararı bozma kararının kaldırılarak dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verildiği; İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2020/73 Esas, 2022/634 Karar sayılı kararı ile tehdit suçu yönünden temyize konu olabilecek bir karar da verilmediği anlaşılmakla, anılan suça yönelik olarak konusu olmayan temyiz istemlerinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik olarak o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 43/1. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın ve suç tarihi itibarıyla aynı Kanun'un 142/1-b, 144/1-b (Sanık ... hakkında), 43/1. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesindeki 8 yıllık zamanaşımının sanıkların sorgularının yapıldığı 03.10.2013 tarihi ile 27.09.2022 karar tarihi arasında dolduğu dikkate alındığında, sanıklar hakkında anılan suçlardan açılan kamu davalarının düşürülmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetlerine kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.