Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14439 K.2025/3712

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince, sanığın "... suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık ve adli sicil kaydında 3 aydan uzun süreli kasti suçtan mahkumiyeti bulunmadığı..." gerekçeleri ile mahkûmiyet hükmünün ertelenmesine karar verildiği, ancak "... sanığın suç işlenmekten çekineceğine dair mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından ve karar tarihinden önce sanık hakkında HAGB kararı verilmesi..." gerekçeleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar yönünden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.