Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14448 K.2024/20875

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 35. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında sonuç hapis cezasının 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi gerekirken, "neticeten 1 yıl 13 ay karşılığı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmesi suretiyle infazda tereddüte neden olunması, 2- Önceki hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, ''sanığın neticeten 1 yıl 13 ay karşılığı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak '' 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmesi ve yargılama giderine ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak "Bozma kararları öncesi ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline,