Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14480 K.2023/4975

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2023/234 E., 2023/313 K. ...

SUÇ

Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.11.2013 tarihli ve 2013/17077 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında, şikâyetçinin işyerine, giriş kapısını esnetmek sureti ile zarar vererek girmesi ve işyerinden yazar kasa, 100,00 TL para, cep telefonu, CD çalar ile dizüstü bilgisayar çalması şeklindeki eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2014 tarihli ve 2013/1019 Esas, 2014/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 14.04.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanığın denetim süresinde suç işlemesi sebebiyle hakkında verilen mahkûmiyet kararının ihbarı üzerine Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli ve 2016/335 Esas, 2016/355 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak sanığın mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Sanık müdafiinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2021/7147 Esas, 2022/21914 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma kararı üzerine Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2023/234 Esas, 2023/313 Karar sayılı kararı ile sanığın mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 168/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun her suç için ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suç tarihinde, şikâyetçinin işyerinin kapısını esnetmek suretiyle zarar verdiğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu ikrâr etmiştir. 3. Yerel Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2014 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 14.04.2014 tarihinde kesinleştiği, deneme süresi içerisinde 19.08.2015 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi üzerine hükmün 09.05.2016 tarihinde açıklandığının anlaşılması karşısında, aynı suç için tekrar hükmün açıklamasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği ve hükümde bu yönüyle hukûka aykırılık bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR