Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14494 K.2025/19498

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2022/1051 Esas, 2022/792 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2023 tarihli Tebliğnamesi ile, sanık ... müdafiinin sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş bildirildiği; ancak UYAP üzerinden yapılan incelemede; sanık ...'ın da 20.04.2022 tarihli dilekçe ile hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarihli kararında, yalnızca temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere aynı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı hususu dikkate alınarak.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından, sanık ...'a "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içinde hükümleri gerekçeli olarak temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesi,