Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14504 K.2024/1003

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihinde cezaevinde bulunup SEGBİS ile hazır edilen sanığın yüzüne karşı tefhim edilen 02.11.2022 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, CMK’nın 263. maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığa gerekçeli kararın cezaevinde okunup anlatılmak suretiyle 07.03.2023 tarihinde tebliği üzerine sanık tarafından yapılan 09.03.2023 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 17.04.2019 tarihli 2019/2839 Esas, 2019/5711 Karar sayılı bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanığın neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında 02.11.2022 tarihli hükümde tayin olunan 10 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,