Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14537 K.2025/17483

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, yerel mahkemece kararın yüzüne okunmadan karar verildiğine, 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesine göre somut vakıalardan uzak karar verildiğine, iddialara ve somut isnatlardan uzak değerlendirmelere göre hüküm verildiğine, kamera kayıtlarının tekrar incelenerek gerçeklerin ortaya çıkması gerektiğine, 5271 sayılı Kanun'un 147. maddesine aykırı davranıldığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 07.04.2020 yerine 13.04.2020 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.