Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14539 K.2025/2932

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

Dairemizin 29.06.2021 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından lehe temyiz edilen 13.05.2016 tarihli ilk kararda, suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezaların erteli 6 ay 20 gün hapis cezası olduğu,

bozma ilâmı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hükümler kurulurken suça sürüklenen çocukların eylemine uyan tüm maddeler (TCK'nın 116/1, 119/1-c, 31/3. maddeleri) uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek hükmolunan yeni cezaların önceki hükümde verilen erteli 6 ay 20 gün hapis cezaları üzerinden infazlarının yapılmasına karar verilmesi gerektiği hâlde, uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak ve kazanılmış hak kavramına yanlış anlam verilerek,

önceki hükmün yalnızca suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edildiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 116/1, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedildikten sonra kazanılmış hakkın gözetildiği belirtilerek cezaların 6 ay 20 gün hapis cezasına indirilmesi ve hapis cezalarının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezalarına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.