Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1454 K.2023/9569

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A) Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının, 2014/773 iddianame numaralı 26.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın, Bilecik İl Milli Eğitim Müdürlüğü binasında bulunan katılana ait suça konu dizüstü bilgisayarı gündüz vakti çaldığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 53 maddelerinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

B) Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli 2015/56 Esas 2015/1432 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 12.04.2022 tarihli ve 2020/26629 Esas, 2022/7261 Karar sayılı kararıyla "eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğinden bahisle" hükmün (Bozma sonrasında kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine karar verilerek) bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

C) Dairemizin anılan bozma kararı sonrasında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2022 tarihli 2022/283 Esas, 2022/482 Karar sayılı kararıyla sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; ancak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek, 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının bozma öncesinde hükmedilen 6.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın psikolojik rahatsızlık içerisinde atılı suçu işlediğine, dosyadaki delillerin mahkumiyet için yetersiz olduğuna, dosyaya gelen rapor ve eksik inceleme üzerine karar tesis edildiğine ve resen göz önüne alınması gereken nedenlere " yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; öğretmen olan sanığın, kaldığı lojman ile ilgili bir meseleyi görüşmek için Bilecik İl Milli Eğitim Müdürlüğü binasına gittiği, İnsan Kaynakları Müdürü olarak görev yapan katılanın odasında bulunan suça konu dizüstü bilgisayarı gündüz vakti çaldığı, kamera görüntülerinin incelenmesi akabinde sanığın yakalandığı, sanığın soruşturma aşamasında yer göstererek bilgisayarın iadesini sağladığı, bu şekilde atılı suçun işlendiğinin sabit olduğu, Yerel Mahkemece sanığın hırsızlık suçundan sanığın cezalandırılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

B) Sanığın ikrarı, katılanın beyanı, 18.11.2014 tarihli Olay, Araştırma, Görüntü İnceleme Tutanağı, sanığın suça konu eylemin fariki/mümeyyizi olduğuna dair Adli Tıp Kurumu 4. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 30.09.2015 tarihli raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımların doğru

biçimde belirlendiği, sanığın suça konu eylemin farik/mümeyyizi olduğunun Adli Tıp Kurumu 4. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 30.09.2015 tarihli raporu ile tespit edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi ve re'sen göz önüne alınan hususlar yönünden kurulan hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR