Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14561 K.2025/18243

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanığın çelişkili savunmalarda bulunduğuna, savunmalarının somut delillere veya belgelere dayanmadığına ve mahkum olması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın kredi kartlarını kaybettiğini söylemesine rağmen hiçbir merciye müracaat etmemesi, paranın sanığın hesabından şifre ile çekilmiş olması, soruşturma aşamasında kartlarını kaybettiğini söylemesine rağmen kovuşturma aşamalarında kartını tanık ...'ya verdiğini beyan etmesi ancak sanığın birbiriyle çelişir vaziyette ve hiçbir somut belge ve delile dayanmayan bu çelişkili beyanlarının tanık ...'nın beyanıyla uyuşmaması birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi,