Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14624 K.2025/17462

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, dava dosyasında da açık bir şekilde görüldüğü üzere söz konusu olayda cezalandırılmasını gerektirecek delillerin mevcut olmadığına, tarafına isnat edilen suçun unsurlarının oluşmadığına, dolayısı ile yerel mahkeme tarafından beraatine karar verilmesi gerekirken aleyhinde cezalandırılması şeklinde kurulmuş bulunan kararın usûle ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğine, önceki beyanlarının doğru olduğuna, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine,

mağduriyetinin giderilmesi için res'en lehine olacak hususlar dahilinde incelenmesini talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;