Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1465 K.2023/2266

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.07.2009 tarihli ve 2009/4287 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2009 tarihli ve 2009/563 Esas, 2009/956 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açılanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 08.03.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2014/371 Esas, 2015/170 Karar sayılı suç tarihi 12.10.2014 olan ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 188/3. maddesi uyarınca uyuşturucu ticareti yapmak suçundan mahkumiyetine karar verilen ilamı ile ihbarda bulunulması üzerine, Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/2015 Esas, 2016/270 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın hırsızlık suçundan, aynı Kanun’un 141/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Anılan kararın sanık ve müdafii tarafından temyizleri üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/4715 Esas, 2021/20184 Karar sayılı kararı ile,

"Sanığın park edilmiş motosikleti düz kontak yaparak çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK’nın 142/1-e maddesi yerine 141/1. maddesinin uygulanması,

Müştekinin kovuşturma evresinde motosiklette meydana gelen zararın temyiz dışı sanık Hakan Cangüler'in ailesi tarafından giderildiğini beyan etmesi karşısında müştekiye kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi," nedeniyle sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2022 tarihli ve 2022/77 Esas, 2022/790 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 168/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; temyiz hakkını kullanmak istemesine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz isteği; bozma öncesi kurulan hükmün aleyhe temyiz edilmediği hususu gözetilmeksizin, bozma sonrası mahkemesince Yargıtay bozma kararına direnilmesi gerektiği halde daha ağır temel ceza içeren 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın temyiz dışı sanık Hakan ile birlikte, mağdurun cadde üzerine park ettiği motosikletini düz kontak yapmak suretiyle çaldığı, daha sonra şüphe üzerine yakalandıkları ve sanığın suçunu ikrar ettiği, motosiklette meydana gelen zararın temyiz dışı sanık Hakan Cangüler'in ailesi tarafından giderildiği, mağdurun kısmi ödeme nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozma sonrası kurulan mahkumiyet hükmünün bozma öncesi sanık hakkında verilen cezadan daha ağır bir cezayı içermediği, sanığın kazanılmış hakkının zayi olmadığının tespiti ile yapılan incelemede, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR