Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14697 K.2023/10008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin tehdit ve kamu malına zarar verme, katılan vekilinin temyiz isteminin ise kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, şikâyetçi ...'ya yönelik "Seni öldüreceğim" şeklindeki sözlerinin 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit, olay yerine gelen görevlilerce ekip otomobiline bindirilmeye çalışıldığı sırada tekme atmak suretiyle otomobilin sileceğini kırması biçimindeki eyleminin aynı Kanun'un 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 21.05.2014 olan ilk mahkûmiyet tarihinden, 18.10.2022 olan karar tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,